Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007
Stream of (un)consciousness

Μην καταρρεύσεις. Μη. Φταίει που δεν κοιμάσαι. Φταίει που μπερδεύεις τη μέρα με τη νύχτα. Και χάνεις τις διαβαθμίσεις του φωτός.

Φύγε. Φύγε, κλείστο, σου κάνει κακό. Μην κλάψεις. Άσε τον κόμπο να σε πνίγει, κράτα τον στο λαιμό σου μέχρι να διαλυθεί. Τελείωσε. Εδώ. Αυτό ήταν. Από αύριο όλα πάλι όπως πριν. Με πολλή δουλειά ή λιγότερη. Όπως πάντα.

Έχεις το σκοτάδι. Έχεις τη νύχτα. Αρκούν. Θα σε λυτρώσουν ξανά. Με την ησυχία τους. Με τη σιωπή τους.

Μη σκέφτεσαι. Θα λειτουργείς μηχανικά για λίγο σαν αυτόματο – ύστερα, θα συνηθίσεις. Αυτές οι πρώτες ώρες είναι δύσκολες. Μετά μαθαίνεις να το ξεχνάς. Να το σβήνεις. Να μην υπάρχει. Να μην έχει υπάρξει. Να είναι παιχνίδι της φαντασίας. Όπως οι σκιές στον απέναντι τοίχο, δεν υπάρχουν σκιές, γιατί δεν υπάρχει φως.

Και θα χαμογελάς. Κάθε πρωί, κάθε στιγμή της μέρας. Και κανείς δεν θα ξέρει. Να μην ξέρει. Να βλέπουν όλοι κάτι που δεν υπάρχει. Κάτι που είναι ψέματα. Γιατί δεν θα είσαι εσύ. Εσύ θα είσαι το αναγκαίο υπόστρωμα. Μία ακόμα παράσταση, μέχρι να γίνει ο ρόλος ο δεύτερος εαυτός σου – όχι, όχι, ο δεύτερος, ο πρώτος – ο κύριος.

Γράψε αν σου κάνει καλό. Αλλά μην αφήνεσαι. Να ελέγχεις τις λέξεις, τα νοήματα – τα πάντα. Μην αφήνεσαι ποτέ.

Μην ανοίγεις το παράθυρο. Ούτε μία χαραμάδα. Δεν μπαίνει τίποτα απ’ τα κλειστά παράθυρα. Είναι προστασία. Κανείς δεν ξέρει τι κάνεις εκεί μέσα. Κανείς δεν σε βλέπει. Κανείς δεν μπορεί να μπει. Η μοναξιά είναι πάντα ασφαλέστερη.

 
Από τη Λίτσα κατά τις 9:00 μ.μ. | Ενθύμιον |


11 Σημειώσεις:


Κατά τις 9:27 μ.μ., Blogger The Motorcycle boy

Γράψε ακόμα κι αν σου κάνει κακό, λέω εγώ. Δεν επιλέγουμε ποτέ τα πρέπει -μάλλον αυτά μας επιλέγουν και είναι τιμή μας σε τελική ανάλυση.

 

Κατά τις 11:02 μ.μ., Blogger Λίτσα

Καλό - κακό, από ένα σημείο και μετά δεν έχει σημασία. Και περιέργως ακόμη και σ' αυτό για τα πρέπει συμφωνώ (αλλά είναι συμπτωματικό έτσι; μην παίρνουμε και θάρρος!)

 

Κατά τις 11:32 μ.μ., Blogger numb_jg

Συγγνώμη, αυτά είναι τα ολέθρια αποτελέσματα της αϋπνίας; Πάντως το ποστ δεν ήταν ολέθριο. Έχω παρατηρήσει ότι τα ποστ που παράγονται εξαιτίας της αϋπνίας είναι και τα πιο γ*μάτα. Δε θέλω να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα. Και επίσης δε θέλω να προτείνω και τρόπους για να καταπολεμήσεις την αϋπνία, άμα είναι να γράφεις συχνά. Εντάξει;

(διαφωνώ ριζικά με αυτό που λες "μην αφήνεσαι ποτέ. Να ελέγχεις τα νοήματα". Ειδικά στα μπλογκ. Εκτός αν το λες ειρωνικά, οπότε πάω πάσο)

 

Κατά τις 11:58 μ.μ., Blogger unapatatras

κανένα κόλπο να μη μου λένε στο γραφείο το πρωί ότι δείχνω κλαμμένη μετά από συνεχείς αγρύπνιες έχετε; (παλιότερα θυμάμαι μου έλεγαν ότι μου πήγαινε αυτή η ταλαιπωρημένη όψη... άαααααχ... και λέω αχ για να μην πω τίποτ' άλλο).

(τη δευτέρα πάντως που θα τελειώσει το γλυκό μου βάσανο, αν και θα μαι μακριά, θα φωνάξω δυνατά, ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!)

 

Κατά τις 12:23 π.μ., Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi

Λίτσα μένω έκπληκτος!
Νομίζω ότι αυτό είναι το πρώτο τέτοιου είδους ποστ που κάνεις...
Χαίρομαι ρε!

 

Κατά τις 7:22 π.μ., Blogger Λίτσα

A, χα, χα, numb, ναι, μπορεί να είναι και αυτά - το να γράφεις διαφορετικά. Υπάρχουν τρόποι να καταπολεμήσεις την αϋπνία; εγώ χρόνια ολόκληρα δεν το έχω καταφέρει. (για το "μην αφήνεσαι", θέλει μεγάλη κουβέντα).
patatras: αν σας πάει η ταλαιπωρημένη όψις, τι παραπονείσθε? Άντε το "φτου ξελεφτερία" το περιμένουμε.
erst: :-) (άυπνος είσαι κι εσύ μου φαίνεται)

 

Κατά τις 7:23 π.μ., Blogger zouri1

με προλαβε ο ερωτοστομαχης.Αντε να περπατησεις και σε αλλα χωραφια,τωρα την ανοιξη.

 

Κατά τις 11:32 π.μ., Blogger sorry_girl

Και θα ξυπνήσω το πρωί, θα βάψω τα μάτια μου και θα χαμογελάσω.



Πολλά χαμόγελα.

 

Κατά τις 1:46 μ.μ., Blogger roidis

μάλλον θα εννοείς stream of consciousness χωρίς το (un)ή αυτό προτιμώ εγώ...
γιατί η τέχνες μαθαίνονται μέσα από την ίδια την διαδικασία τους και η γραφή δεν ξεφεύγει από τον κανόνα.

πόσο θα ήθελα να γράφεις τέτοια!

 

Κατά τις 6:39 μ.μ., Blogger Λίτσα

zouri - καλοί είναι αυτοί οι περίπατοι, δεν λέω.
sory girl - τα οποία χαμόγελα ανταποδίδω
roidis - καμιά φορά κι εγώ θα το ήθελα, αλλά έχω διαπιστώσει ότι με οδηγεί σε αδιέξοδα - εκφραστικά και άλλα. Γι' αυτό άλλωστε έβαλα το un- που δεν σου άρεσε. Αισθάνομαι πιο ασφαλής όταν αποδίδω την ευθύνη στο ασυνείδητο (ή στην αϋπνία).

 

Κατά τις 12:02 π.μ., Blogger numb_jg

Aν και θα το μετανιώσω εκ των υστέρων, οφείλω ως καλός συμπλόγκερ να πω ότι το καλύτερο φάρμακο για την αϋπνία είναι η ανάγνωση διαφόρων ποστ, λίγο πριν κοιμηθείς. Το έχω γράψει στο δικό μου μπλογκ, αλλά δε θέλω να βάλω λινκ, εκτός αν επιμένεις. Αλλά προσοχή, μερικά ποστ διαφόρων ιστολογίων είναι τόσο κακογραμμένα που μετά θα είναι δύσκολο να κλείσεις μάτι. It's up to you!