Τρίτη, Απριλίου 17, 2007
Sagittaire
Πόσο μέσα στη νύχτα μικραίνει ο κόσμος, σβήνονται οι φωνές, οι μουσικές απομακρύνονται, περνάω απέναντι, κλείσε το παράθυρο, άρχισε να φυσάει νοτιάς, η κόκκινη σκόνη θα βάψει ανελέητα το τελευταίο χιόνι, λιώνουν οι πάγοι πέρα μακριά, η στάθμη των υδάτων ανεβαίνει, περπάτησα επί των υδάτων, έσκαψα με τα χέρια μου το παγωμένο χώμα, ρίζες μπλεγμένες, ξερές, απολιθώματα αιώνων, ενθύμια ζωής περασμένης, οι παλαιοντολόγοι θα τα μελετήσουν κάποτε αναζητώντας την ερμηνεία του θανάτου σε βροχές μετεωριτών σε ουρές φλεγόμενου κομήτη, πώς χάθηκε η ζωή εδώ, πού χάθηκε η ζωή μου, ένα τόξο απομένει για να κλείσει ο κύκλος, το τελευταίο βέλος στη φαρέτρα, τέντωσε τη χορδή, σημάδεψε. Απέναντί σου στέκομαι με τα μάτια κλειστά. Ο τελευταίος ήχος, η σαΐτα που σκίζει τον αέρα. Ο πόνος οξύς – σαν ένα «αντίο» που λέγεται απροσδόκητα.
Απέναντί σου στέκομαι με τα μάτια κλειστά.
Σημάδεψε.
 
Από τη Λίτσα κατά τις 11:33 μ.μ. | Ενθύμιον |


8 Σημειώσεις:


Κατά τις 9:35 π.μ., Blogger The Motorcycle boy

Διαβάζοντάς το, είδα λάθος μια πρόταση. Μάλλον λόγω βιασύνης διάβασα "απέναντί μου στέκομαι με τα μάτια κλειστά". Θα το προτιμήσω έτσι τελικά.

 

Κατά τις 10:04 π.μ., Blogger Λίτσα

:)))
(Είναι άθλιο να καταλαβαίνουν οι φίλοι σου περισσότερα)
Καλημέρα

 

Κατά τις 11:32 π.μ., Blogger nahames nakanamoko

!!!

 

Κατά τις 1:25 μ.μ., Blogger The Motorcycle boy

Μετά την "αθλιότητα της φιλοσοφίας" και τη "φιλοσοφία της αθλιότητας" και ενδιαμέσως των "Αθλίων" -υπάρχουμε και ως φίλοι.
Καλημέρα γειτόνισσα εργαζόμενη(το γράφω για να το συνηθίσω).

 

Κατά τις 6:15 μ.μ., Blogger teiresias

Ήρθα,είδα,απόλαυσα...
Καλησπέρα Λίτσα
(Μάντης-kyriaz)

 

Κατά τις 9:20 μ.μ., Blogger Τίποτα

Την άλλη πλευρά της Λίτσας τη διαβάζω με προσοχή κι ενδιαφέρον. Τούτη την πλευρά της Λίτσας τη διαβάζω με προσοχή, ενδιαφέρον και συγκίνηση. Συμβαίνει τα νομίσματα να έχουν δύο όψεις. Δείχνε τις και τις δύο. Είναι όμορφες έτσι ή αλλιώς.

 

Κατά τις 1:49 π.μ., Blogger Λίτσα

nahames: ??? :)
Mboy: να το συνηθίσεις.
teiresias: Θυμάμαι τώρα το μύθο που λέει ότι ο Τειρεσίας ήξερε και τις δύο πλευρές. Καλησπέρα
τίποτα: η μία πλευρά είναι ασφαλής. Η άλλη επικίνδυνη και δύσκολη. Παιχνίδια ισορροπίας. :)
(Άντε, μωρέ, με συγκινήσατε τώρα)